“Als ervaren recherchechef moest ik me begin 2005 bij de commissaris melden, die een stapel papier naar me toeschoof en zei: ‘Dit zijn bedreigde politici en daar ga jij wat aan doen.’ Het aantal bedreigingen nam sterk toe, daarom is deze ploeg geformeerd. Wanneer landelijke politici worden bedreigd, de Ombudsman, de opperbevelhebber van het leger, leden van de Raad van State of het Koninklijk Huis,gaan wij op zoek naar de dader. De koningin en haar familie worden veelvuldig bedreigd, maar doen nauwelijks aangifte.Op de felicitatiesite voor prinses Ariane verschenen bijvoorbeeld ook doodsbedreigingen.
Aanvankelijk was heel Nederland ons werkterrein. We hielden verdachten aan tot in Maastricht, terwijl ik toen maar één vaste collega had. Tegenwoordig doen collega’s terplaatse de aanhouding. Wij doen de rest van het onderzoek. Bij andere korpsen komen bedreigingen vaak op de plank terecht omdat moordonderzoeken voorgaan. Begrijpelijk,maar ook weer niet. Je kunt nooit weten hoe serieus een bedreiging is.Vaak zitten er verwarde geesten achter, of bijvoorbeeld jongeren die gekwetst zijn door uitspraken van Verdonk of Wilders. Zij willen die politici niet echt iets aandoen, maar wél bang maken. Dat is zo gebeurd, niets is sneller dan de digitale snelweg.Veel mensen denken dat je via internet ongestraft kunt dreigen, maar wij achterhalen de daders meestal wel.
Momenteel worden ongeveer vijftien bekende politici bedreigd. Of daar terrorisme achter zit, is moeilijk te zeggen. Het heeft geen zin om twijfelgevallen voor te leggen aan landelijke terrorismebestrijders, want hun kennis is staatsgeheim.Toen we bijvoorbeeld een vrouw aanhielden die een bekende politicus overspoelde met doodsbedreigingen, frommelde zij een papiertje weg met namen van de Hofstadgroep erop. Haar woning was superclean, alsof er niemand woonde– een onderduikadres? We vonden vijfduizend euro en knipsels over waar je vuurwapens koopt. Of ze banden heeft meteen terreurorganisatie hebben we nooit kunnen achterhalen. Maar ze zit wél vast.
Ik vind alle politiewerk leuk – behalve verkeer – maar dit is heel bijzonder. Je maakt hier zaken van begin tot eind mee,leert omgaan met bijzondere opsporingsbevoegdheden en een ander slag mensen. Ik hoor nu burgemeesters en politici in plaats van weer zo’n droppie uit de wijk. Dankzij ons onderzoek zijn drie keer mensen betrapt op voorbereidingshandelingen voor een aanslag.
Het belang van dit werk is groot, zelfs internationaal. Als Balkenende wordt vermoord, staan wij er in het buitenland niet best op. Het afbreukrisico is ook groot. Bestuurders vragen mij om advies, dan moet ik me niet vergissen. Als een burgemeester of minister over mij klaagt, kan ik wel inpakken.”